Haziran 1998’de toplanan Cardiff AB Konseyi, Komisyon’un, Ortaklık Anlasması’nın 28. maddesine ve Aralık 1997 Lüksemburg AB Konseyi’nin sonuçlarına dayalı olarak, Türkiye üzerine bir rapor sunacağını kaydetti. Komisyon, öteki aday ülkelere ait Đlerleme Raporları ile beraber, Türkiye üzerine ilk Đlerleme Raporu’nu Ekim 1998’de sundu. Aralık 1999’da toplanan Helsinki AB Konseyi su karara vardı:

"Türkiye, öteki aday devletlere uygulananlar ile aynı kriterler temelinde Birliğe katılmaya yönelmis bir aday devlettir. Var olan Avrupa Stratejisi’ne dayanılarak, Türkiye, öteki aday devletler gibi, reformlarını tesvik etmeye ve desteklemeye yönelik bir katılım öncesi stratejiden yararlanacaktır."

Katılım öncesi strateji çerçevesinde, Komisyon, aday ülkelerce üyeliğe hazırlanmada kaydedilen ilerleme konusunda Avrupa Birliği Konseyi’ne düzenli olarak raporlar sunmaktadır. Böylece, Komisyon, Türkiye üzerine 1998-2002 yıllarını kapsayan bir dizi yıllık Đlerleme Raporları yayımlamıstır.

Dolayısıyla, daha önceki yıllarla aynı esasta, Türkiye’nin katılım yönünde ilerlemesi üzerine bu yıl bir Đlerleme Raporu hazırlanması uygundur.

Bu İlerleme Raporu için izlenen yöntem, önceki yıllarda kullanılmıs olanın esas olarak aynısıdır. Bu rapor:

- Özellikle Ortaklık Anlasması çerçevesinde, Türkiye ile Birlik arasındaki iliskileri anlatmakta;

- 1993 Kopenhag AB Konseyi tarafından belirlenen siyasi kriterler (demokrasi, hukukun üstünlüğü, insan hakları, azınlıkların korunması) açısından durumu analiz etmekte;

- Kopenhag AB Konseyi tarafından belirlenen ekonomik kriterler (isleyen bir piyasa ekonomisi ve Birlik içindeki rekabet baskıları ve piyasa güçleri ile basa çıkma kapasitesi) açısından Türkiye’nin durumunu ve gelisme olasılıklarını değerlendirmekte;

- Türkiye’nin üyelik gereklerini, yani Antlasmalarda, ikincil mevzuatta ve Birlik politikalarında ifade edilen müktesebatı üstlenme kapasitesi konusunu ele almaktadır. Bu bölümde, Köln ve Helsinki AB Konseyleri tarafından vurgulanmıs olan nükleer güvenlik standartlarına özel dikkat gösterilmektedir.

Bu bölüm, yalnızca mevzuatın uyumlu hale getirilmesini değil, aynı zamanda, müktesebatı uygulamak ve icra etmek için gereken adli ve idari kapasitenin gelistirilmesini de kapsamaktadır. AB Konseyi, 1995’te Madrid’deki toplantısında ve daha sonra birkaç kez daha, en son olarak Aralık 2002’de Kopenhag’da, bu ikinci konunun önemini vurguladı. Madrid’de, AB Konseyi, aday ülkelerin uyumlu bütünlesmesinin kosullarını yaratmak üzere, bu ülkelerin kendi idari yapılarını uyarlamaları gerektiğini vurguladı. Kopenhag AB Konseyi, aday ülkelerde adli ve idari reformun öneminin bir kez daha altını çizerek, bunun söz konusu ülkelerin üyelik için genel hazırlıklarını ilerletmekte yardımcı olacağını belirtti.

Bu Rapor, 2002 yılına iliskin Đlerleme Raporundan bu yana kaydedilen ilerlemeyi dikkate almaktadır. 30 Eylül 2003 tarihine kadar olan dönemi kapsamaktadır. Ancak, kimi özel durumlarda, söz konusu tarihten sonra alınan tedbirler de belirtilmis olabilir. Bu Rapor, 2002 Đlerleme Raporunda bahsi geçen planlanan reformların gerçeklestirilip gerçeklestirilmediğini incelemekte ve yeni girisimleri gözden geçirmektedir. Ayrıca, incelenen hususların her biriyle ilgili durumun genel bir değerlendirmesini sunmaktadır. Rapor’da, Türkiye’nin Katılım Ortaklığı önceliklerini ne ölçüde ele almıs olduğunu kısaca gözden geçiren ayrı bir bölüm vardır.

Daha önceki raporlarda olduğu gibi, “ilerleme”, fiilen alınan kararlar, fiilen kabul edilen mevzuat, fiilen onaylanan uluslararası sözlesmeler (uygulama konusuna da gereken dikkat gösterilerek) ve fiilen uygulanan tedbirler temelinde ölçülmüstür. Đlke olarak, hazırlık veya parlamento onayı sürecinin değisik asamalarında bulunan mevzuat veya tedbirler dikkate alınmamıstır. Bu yaklasım, tüm aday ülkeler için esit muamele sağlamakta ve her ülkenin, katılım için hazırlanmada kaydettiği somut ilerleme açısından, nesnel bir değerlendirmesine olanak vermektedir.

Rapor çesitli bilgi kaynaklarına dayanmaktadır. Türkiye, son Đlerleme Raporunun yayımlanmasından bu yana üyeliğe hazırlık açısından gerçeklestirdiği ilerleme hakkında bilgi vermeye davet edilmistir. Türkiye’nin Ortaklık Anlasması çerçevesinde sağladığı bilgi, Müktesebatın Kabulü Đçin Ulusal Program ve çesitli alanlarda ülkenin idari kapasitesini değerlendirmek için yapılmıs olan değisik emsal taramaları, ilave kaynak görevi görmüslerdir. Raporun hazırlanmasında, Konsey tartısmaları ve Avrupa
Parlamentosu raporları ve kararları dikkate alınmıstır. Komisyon, değisik uluslararası kuruluslarca yapılan değerlendirmelerden ve özellikle Avrupa Konseyi, AGĐT,